Uçarı Günce Şiiri - Ruşen Burak Argana

bir çiçek yağmurdan dilek diledi.
vücuttan kopan etin
çürümesine nispetle,
vücudundan çürümek koptu!

bir balın yapışkanlığı,
etrafındaki arıları soktu!
nihayet periler yağdı.
sönmüş bir meşale,
polenler saçtı.
gün kutsandı!

otlakların hışırtıları
çobanların kavallarından çıkan müzikleri
peşlerine taktı!

şimdi’nin zamanda
-yahut zamanın şimdi’de-
un ufak olma vakti geldi çattı.
e l a ç m a s ı oklava,
silindir ellerde yuvarlandı!

kalbimi uçarılıkla boyamaya çalıştım.
bütün boya, fırçamda kaldı.