Her gün saat üç on beşte çalardı sirenin sesi,
Hayat durur ve ben yaşamaya başlardım.
Sen yol aldıkça nefesin nefesime karışır,
Hatların arasından yüreğin yüreğime dokunurdu.
Aramızda denizler, dağlar vardı belki
Ama sesin sesime kavuştuğunda
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta