Fırlatsalar beni de en derin uzaya,
Ararım yine seni ağlaya sızlaya...
Sanki gemim batmış, oturmuşum karaya,
Yıldızlar da görünmez, artık küsmüş aya,
Ben sensiz yürürüm, yollarda kaldım yaya.
Çiçekler açtı, sessiz şimdi baharlarda,
Islandım sensiz o nisan yağmurlarında,
Yine durdum kaldım sensiz buralarda.
Kış geldi, sensiz üşüdüm o soğuklarda,
Savruldum etrafa kar fırtınasında.
Sevda bitti, senden kalan karanlık oda.
Aklım çatallandı, kaldım hol ortasında.
Ayrılık, ah ayrılık, ben şimdi yalnızım,
Sen gittin gideli mahzun, yapayalnızım.
Elimde son mektup, duman tüter odada.
Derdimi söylesem de dinletemedim,
Sonumuz viran oldu, ben bilemedim.
Gecede gündüzde hep ben seni bekledim.
Hekim sordu hâlimi, cevap veremedim.
Tuttum sol yanımı, ağrıyor diyemedim.
2020
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 14.10.2026 23:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!