Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiirlere yorum yazmaya alışamadım henüz.
yorum yazmak, şair ile okuyucu arasındaki köprü ise, çok anlamlı dizeler...
hüzün acı ve tutsak düşler...
güzel yansımış dizelere
saygılar
bir gül tomurcuğu sevgilim.
hayat gecemin,
alnımdaki şebnemim.
iki değirmen taşının,
arasında kalan, kuru
bir taneye döndüm,
sensizliğine kanayan ruhum
ve seni bulamayan gözüm..
ben mi yorgunum
tutsak düşlerim mi..?
_________Yüreğinize sağlık......
iki değirmen taşının,
arasında kalan, kuru
bir taneye döndüm,
sensizliğine kanayan ruhum
ve seni bulamayan gözüm..
Ne güzel benzetme,ne büyük sevda,ne güçlü bir ifade...
Tebrikler,saygıdeğer hocam!Kaleminize,gönlünüze sağlık.Aslında hepimiz kuru bir tane değil miyiz,hayat değirmeninin taşları arasında...
Saygılarımla...
Mehmet Kıyak
Siz de, düşleriniz de hiç bir zaman yorulmasın ki... Bize böyle güzel şiirler yazmaya hep devam edesiniz...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta