Tutkunun Önunde Şiiri - Kanber İhsan Öcel

Kanber İhsan Öcel
104

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Tutkunun Önunde

utkunun Önünde
Bir yel olsam savanda savrulan göz perdelerime
Öyle uzun olsa ki kollarım insanlığı sarmalasa

Pul pul olan bedeninde ellerimin izi kalsa ten de
Dökülsün zehri dilin gözünde yaşla yağmur zamanı
Utanmadan ağlayasın…!

Toprakta büyüsün her şey önce / güneş görsün kökleri / can bulsun evvela
Ne zaman doyacak riyakarlığından ademoğlu?
Ne zaman bitecek asalak kibrine mağlubiyeti …
ne zaman..

Sebepsiz yere günahkar sayılan anam’mı?
Ne zaman varacak huzura cansız bedeni toprakta...

Zehir dökülen dillerde huzur arayan gönüller
Hangi gelecekte ders alacak geçmişten mü-i-minler

Ve imanın kimde olduğunu bilmem dini bütünler
Ne vakit sorgulamaktan geçecek anlı secdeye durmayanlardan.

07 Haziran 2009

Kanber İhsan Öcel
Kayıt Tarihi : 17.5.2019 23:06:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!