Tut yahut Tutun Şiiri - Utku Temizkan

Bilinmeyen noksanların ortasında,
Koşuyorum ben.
Yarım diyarlarda yarını beklerken buluyorum kendimi ben.
Koşuyorum dolu dizgin fakat,
Nasıl duracağımı keşke söylesen.
Bilinmez dehlizlerin sonunu bir bilsen,
Seyret beni kendi gözlerimden,
Söyle! haydi söyle, birden…

Hep ürkek kahkahalar attım hayata.
Şimdi tutamıyorum düşlerimi,
Okyanuslar ortasında,
Islanıyor yolun tam başında,
Kursağıma damlıyor kurşun yağmurları,
Bilirim ben bilirim böyle sonları,
Sustum ve konuşturdum onları,
Bir yandan ben bir yandan sen,
Bir yandan onlar-ki çok konuşanlar;
Denge kurmak tökezlediğim tümseklerde,
Herkes kurulmaz dese de,
Her şeye inat durmak, bulunduğum düzlemde.
Hususların doruğunu tutuyorum ellerimde.