Daldaki bir kuş gibi,
Seninle bir türküye ses olalım.
Ağaç tutunduğu toprağa,
Kökleriyle ne kadar derinlerden sarılırsa,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




"Orman/ağaç Bayramı" vardı, bir zamanlar..
Gerçi "21 Mart, ekinoks" gününden sonraki hafta hala öyle ama kutlayan var mı, emin değilim!
Onu anımsattı şiiriniz Gülay Hanım..
Unutulan hasletlerle..
Sevgiyi de elbet...
Tebrikler..
Çok tşkr ediyorum hocam
Değer katan yüreğiniz'e hüzün uğramasın...
SAYGILARIMI SUNUYORUM EFENDİM...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta