Ben mavi bilirim ruhumu,
Bir gün doğuşunda ufkuma baktım;
Sonsuzdu ufuk görebildiğimden de ötede,
Ya da herşey belki ta içimde bir yerde,
Kızıl vuruşlu yüreğimde,
hissedebildiğimden de daha içerde.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Yağmur Yağdı
Oldu.
Her şey sanki bir:
Gökkuşağı
Tüm renk cümbüşü
Senin yüreğin Gökkuşağı ve renk karmaşası.
Renkli Şair :)
Ne kızılı kalır ne krom sarısı yüreğin
Düşmeye görsün derin mavi sulara
Bakarsın turuncu bir balıktır,
Tutmaya kalsan balık da yok..!
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Merhaba, Antoloji'ye hos geldiniz. Duygu yüklü siir arabasini cekmisiniz kapiya, cok gosterisli gorunuyor, heybetlice.. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta