Türkülerimiz Şiiri - Ozan Abuzer Doğanci

Asırlardır dilde gürleyen sestir
Kutsal emanettir türkülerimiz
Bazen deyiş bazen ağıt nefestir
Kutsal emanettir türkülerimiz

Karanlık gecede parlayan çıra
Sılayı özleyen düşer bu nara
Kapanır yürekte açılan yara
Kutsal emanettir türkülerimiz

Meydanda aşıklar atıştığı an
Sazın tellerinden dökülür isyan
Elbet devran döner değişir zaman
Kutsal emanettir türkülerimiz

Ağıtlar yakılır giden canlara
Analar feryadı salar dağlara
O kara günleri yazar çağlara
Kutsal emanettir türkülerimiz

Yunus Emre durdu aşk meydanında
Nesimi yüzüldü Hak divanında
Erenler saf tuttu pirin yanında
Kutsal emanettir türkülerimiz

Abdal Musa söyler idi derinden
Kaygusuz feyz aldı onun selinden
Yeminiden beri düşmedi dilden
Kutsal emanettir türkülerimiz

Hatayi şah idi tahtından geçti
Fuzuli dert yuttu aşkından geçti
Kul Himmet pir dedi canından geçti
Kutsal emanettir türkülerimiz

Pir Sultan Abdalın bitmez kavgası
Viraninin Hakka erdi duası
Karacaoğlanın güzel sevdası
Kutsal emanettir türkülerimiz

Köroğlu dağlardan seslendi beye
Mertliğin ününü yaydı her köye
Boyun eğmez asla taca rütbeye
Kutsal emanettir türkülerimiz

Seyrani'nin sözü haktan yana gür
Dadaloğlu dağda gezmiş daim hür
Ruhsati Sümmani kalbe verir nur
Kutsal emanettir türkülerimiz

Veyselimin karanlıktı dünyası
Mahzuni Şerifin halktır davası
Garip Neşetimin bozlak havası
Kutsal emanettir türkülerimiz

Bağlama türkünün asıl özüdür
Arifin gerçeği gören gözüdür
Ozanın şairin dertli sözüdür
Kutsal emanettir türkülerimiz

Bahar seli gibi coşup çağlayan
Dert ortağı olup gizli ağlayan
Yürekten yüreğe köprü bağlayan
Kutsal emanettir türkülerimiz

Köylümüz kentlimiz birleşir seste
Hakikatı söyler en son nefeste
Tutsak edilemez dar bir kafeste
Kutsal emanettir türkülerimiz

Bindebirim der ki çoğun azıyım
Ben ondan da az olmaya razıyım
O mübarek elin dertli sazıyım
Kutsal emanettir türkülerimiz

Ozan Abuzer,in kalır sedası
Toprağa karışan son elvedası
Bu büyük sevdanın yoktur fedası
Kutsal emanettir türkülerimiz