Alıştırdılar Şiiri - Ozan Abuzer Doğanci

Ülkemde değerli ne varsa satıp
Bizleri yokluğa alıştırdılar
Hazineden kendi cebine atıp
Karın tokluğuna çalıştırdılar

Fabrika yıkıldı kurudu bağlar
Yabancı elinde ovalar dağlar
Evde ekmek yoktur analar ağlar
Eski zor günlere ulaştırdılar

Esnafın çiftçinin boynu büküldü
Yılların emeği çöpe döküldü
Gençlerin umudu kökten söküldü
Halkımı köşeye sıkıştırdılar

Bir yanda saraylar lüks,ü ihtişam
Bir yanda sofrada çorbasız akşam
Yürekler büründü her gün yeni gam
Akşamı sabahı karıştırdılar

Eğitim adalet kalmadı elde
Hep sınıfta kaldık yabancı dilde
Liyakat çürüdü yirmi üç yılda
Cahili irfana bulaştırdılar

Hakkı haykıranı attılar dama
Düzenden beslenen bakmaz harama
Yoksulun sırtında ceketi yama
Muhtacı muhtaçla yarıştırdılar

Kim ister böyle bir çileyi çekmek
Kulun kaderi mi boynunu bükmek
Fakirin öğünü makarna ekmek
Perişan hayatı yakıştırdılar

Biz sabrettik onlar yiyip doydular
Gece zam gündüz zam halkı soydular
Sonunda sıla'ya Hasret koydular
Gurbet ellerinde dolaştırdılar

Vergiler bindi de bindi sırtlara
Yıllar kurban gitti bu aç kurtlara
Vekil seçtik bakmaz oldu dertlere
Yandaşı servetle buluşturdular

Ozan Abuzer de söyler sözünü
Halkın dertlerine döndü yüzünü
Kaybetmedi asla kendi özünü
Bu kadim kültürü yozlaştırdılar