Göğüs kafesimde yanan aşksın, Türkiye.
Adına destanlar yazdığımsın, Türkiye.
Türküler yakıp söylediğimsin, Türkiye.
Uğruna canımı verir, ölürüm, Türkiyem.
Toprağın ana, bayrağın namus bana.
Şehidin emanetidir alnımızdaki dua.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta