Turgay Ata Şiirleri - Şair Turgay Ata

Şeytan, bir insana kanat olunca,
Her yel estiğinde uçtum zanneder.
Yaptığı cambazlık sanat olunca,
Sırat köprüsünden geçtim zanneder…

Şaşırır aynada görünce ben'i*

Dertlerini zincir yapmış diziyor
Gören de sanıyor şiir yazıyor.

Biz bize yeteriz madem
Hep birlikte gülmek zor mu?
Atamız dedemiz Adem
Kardeşliği bilmek zor mu?

Barışa açılan kutlu bir perde
Olup, gözyaşını silmek zor mudur?
Savaş, yangın, nefret, kin var her yerde
Çareler üretmek, bulmak zor mudur?

Kolayı herkes yapar zoru başarmalısın
Hayat denen kağnını dağdan aşırmalısın...
Barış kardeşlik için her mevsim bir bahardır
Yeniden filiz verip tekrar yeşermelisin.

Yine mi gidiyorsun akşam olmadan?
Desene yalnızlık yağacak,
Bu gelen hüznün ayak sesleri
Ha boğdu ha boğacak.

kaplayacak kara bulut

Barışı beklerken, savaş düşünen
İnsan görünümlü, kullar utansın
Nefret söylemleri ile aşınan
Riyakar, yalancı diller utansın...

Şöyle bir doğrulup, ileri bakıp
Tüm dargınlıkları, bir bir bırakıp
Barış tarlasına, sevdalar ekip

Esmen gerek, durmak yakışmaz sana
Rüzgar olamazsan, yel ol çocuğum
Nice kimsesizden, mazlumdan yana
Yardım eden mutlu el ol çocuğum...

Ortak bir sevdanın neferleriyiz
Bir kere ölür bin diriliriz biz.
Öyle bir sevda ki yakar eritir
Aşk bahçesi olur karılırız biz..

Anlatır coşkuyla ehli kitaplar