Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Gel de gör, dimdik ayakta duran binalar yanında;
Anaların, babaların, evlatların koktuğu viraneleri !
Ne demek, demirden, çimentodan çalmak ?
Yetmedi; kaçak, plansız yapılara af çıkarmak !
Af karşılığı para almalak da ne demek?

Kurumuş odun mu sandın sen beni ?
Gör o zaman beni sen sanat elinde...
Odunken eğilmem amma, ustanın değmişse eli;
Ud olurum, davudi sesler duyarsın telimde.

Keser, biçer, yaprak-yaprak yapar beni.

İçim-içime sığmıyor, efkarım isyanda.
Bunca yaygara, ört-baslar var meydanda.
Kimi can derdinde, kimi ise isyanda,
Karton devletmişiz meğer ona yanarım.

İçim-içime sığmıyor, efkarım isyanda.
Bunca yaygara, ört-baslar var meydanda.
Kimi can derdinde, kimi ise isyanda,
Karton devletmişiz meğer ona yanarım.

Allah'ı görmek istiyorsan doğa'ya,
Şeytanı görmek istiyorsan insana,
Meleği görmek istiyorsan ormana
Bakmak yeter denir,
Tabiat ise, kutsal ana bilinir.

Şiirsel örülmüş o sarı saçı,
Savrulursa kim bilir ne olur?
Takılırsa gönlüme o ipek ucu,
Aklım karışır, belki de kalp durur.

Düşündüm, Topkapı Sarayı önünden geçerken;
Sultanlar, şehzadeler, cariyeler, gözdelermiş…
Tercihim muhteşem yüzyıl oldu dizi seçerken;
Atamız Padişah anaları aslında sözdelermiş.

Manşet; ”imkansızı başaran mucize”;
Bir anne ile yavrusu filiznur;
Okurken gözlerim buğulandı !
Boğazıma suyum düğümlendi.

Gök yüzünde kara bulut..
Kurudu tüm topraklarım.
Çare sende, sensin umut;
Halime sen ağlar mısın?

Gece rüyamda gördüm ki can nazlı yâr ağlar,
Yol verin sisli ovalar, ey dumanlı dağlar,
Öyle bir ateş düştü ki taa yüreğım yanar
Yol verin sisli ovalar, ey dumanlı dağlar,
Nakarat: