Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Daha dün gibiydi, iyi bilinirdi;
Hısım, akraba, komşumuz...
Evimiz gibiydi, gider gelinirdi.
Ahilik, imecelik bizlerdeydi.
Nasıl oldu da bu hâle gelindi?

Nedendir acaba, insan vasıflılar hep mağdur olur?
O'na, omuzu soğuk denir, gelen vurur giden vurur..
Başkalarının suçu-kabahatı bile O'ndan bilinir..
Bilmem yanılıyor muyum sizce de öylei mi acaba?

Beni öptünüz, beni öptünüz…
Bir şey olmamış gibi gittiniz…
Ümit verdiniz, düştüm izine;
Neden bu defa hadi git dediniz?

Kadın ile erkek de birer insan,
Sen bile doğdun o insandan.
Doğduğun insandan bir insansan,
Aklın da, fikrin de olmalı demek...
Yoksa emaresi o insanlıktan;
İnsanlığındandan şüphe etmek gerek.

Sordum, kendi kendime;
Hiç dostun var mı diye,
Düşürmedim hiç bir dile,
Her şeyleri bile-bile,
Cevabından korkuyordum.

Düşkündük birbirimize
Söyle bu ayrılık neden?
Küskünlük, dargınlık derken
Anlatamam soranlara
Bir suç varsa acep kimden
Dedikodu-gurur derken;

Bozkırda, ormanda, her tür ortamda;
Çiçekler, dikenler, güller, nimetler;
Hepsi bizim için.
Kimi midemize, kimi gözümüze;
haz verir, doyurur,
Kimisi ben buradayım der haykırır.

Sevginin candanını sadece hayvanda mı görecegiz?
Yaşamın her yönünü böylece hasretle geçirecegiz?
Bizlere; sevmedin mi, sevilmedin mi dendiğinde?
Söyler misiniz; ne cevap vereceğiz, ne diyeceğiz?

Vatan satmaksa bizde
Adam yakmaksa bizde
Avutmaksa halkı bizde
Elin kalem tutmuş ise
Hapse atmaksa bizde

Hayat veren havam, güneşim, suyum.
Aklıma gelince derman bulduğum.
Benliğim, sevgilim, hayal kurduğum
Kaldı mı sende sevgiden bir dirhem.