Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Bırak ben gideyim yolum çok uzak...
Gönlün bende değil kimlere kandın?
Tadı olmaz artık beraber olsak...
Buraya kadarmış bunu anladım.
Nakarat

Görünen harman,
Ne saptan, ne de samandan,
Balta kader, rende keder,
Yonttular cennet vatandan,
İşte bu harman,

Baş edemedim dertten harmanım.
Gücüm bitti, kalmadı ki dermanım.
Beni bağrına basan tek dostumdur;
Şefkatle saran, sarılan yorganım.

Baş edemedim dertten harmanım,
Gücüm bitti, kalmadı dermanım…
Benimle kalan tek dostum oldu;
Şefkatle beni saran yorganım.

Yorgunsun gönül, aşkı çekemezsin
Kapısında kul olur gidemezdin
Gönülsün sen ferman da dinlemezsin
Gel vaz geç gönül sen bu sevdadan

Kimine yüz verip, şımarttın nankörü,
Kimine omuz verdin, bir de hoşgörü,
Kimine dert üstüne dert, verdin kederi,
Bunca ağır yük ile yoruldun be yıllar.

Demeyin ne olur, şu yörük-bu yörük,
Hamurumuz aynı, ayağımızda çarık,
Ergenekon dağları eritti ateşle körük;
İşte oradan çıkalı biz hep aynı yörük.

Seni asi, sen benim olasıca,
Peşinden hep koşmam son bulasıca,
Kollarını boynuma dolayasıca.
Yoruldum, koşmam son bulasıca.

Sen ana mı, keçi mi sütü içtin?

Yoruldum, kahroldum sevdan yolunda
Dilimden değil de anla halimden
Öyle ki sevdiğim ölsem koynunda
Sevdamı okursun vücut dilimden.
Nakarat
Sitem etme kadere, yazısı böyle

Acizliktir, bakar körlüktür anlamamak
Tablosundan hikmetini kavramamak
Türlü-türlü güzellikler, acı ve hüzünler
Okuyabilmek gere ayrıntılı tüm mesajı