Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Söz dinlemez gönül, takılıp kaldın,
Sen mi geç kaldın, o mu erken geldi?
Çok mu gördü? Sen severken o güldü,
Sen mi erken geldin, o mu geç kaldı?

Eşimdir, can yoldaşım var deme yanılırsın.
Oğlum kızım var deme, eşi el, sen yabancı.
Kimselere fazla güvenme ha, aldanırsın.
Kim bilir belki de biz yolcuyuz, onlar hancı.

Yaşıyorsak bu âlemde;
Gelin biraz oynayalım...
Hüznü silin bir kalemde;
Doyduk...acı duymayalım.

Ağaca yaslansan zamanla çürür,
İnsana yaslanma, eceli gelir ölür,
Sen de bir gün ölür fani olursun amma,
İz bırakırsan şanını, yedi sülalen duyar, görür.

Ağaç da kabuk döker yaşlanınca ama, bükülmez.
Mevsimdir bu, güz gelmeyince yaprak dökülmez.
Toprağa kök salmıştır kolay-kolay sökülmez ancak,
İçine kurt düşmüş de çürümüşse geri dönülmez.

Anam bağlandım yatağa, kalkamadım ayağa
Düştüm onulmaz, yoksulluktan gelen hastalığa
İlaç, doktor, hastane, hepsine gücüm yetmez
Düzen bozuk, hava soğuk üşüyorum anam

Hayata tutunmuşsan korkak ve ürkek,
Olursun gazel misali savruk ve titrek,
Ya da meyhanelerde sarhoşlara meze;…
olmadan sana deli yürek, sağlam direk,…
elinden tutan, yol gösteren biri gerek.

Hasetten-muhanetten kolla kendini,
Soyar-soğana çevirir, sonra yer etini,
Kaptırma elini, kurtaramazsın kolunu,
Allah’tan sonra kendine güven sadece.

Dünya tarlasına barış, umut ektim,
Elimde değil yavrum seni beklettim,
Aslında bu defa gelemeyecektim de,
İçimdeki sana özlemi bekletemedim.

Dünya bir handır, mekandır.
Her canlı gelir, konar göçer.
Kimi ana-baba, kimisi canandır,
Kimisi evladın, yakının halandır,
Yazı bu, göçünce yaşlar dökeriz,
Günü gelince elbet biz de göçeriz.