Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Dos meclisinde inadına el-elele...
Ne hastayız, ne şüpheli kime ne?
Bu husustaki yasalarsa bize ne?
Ne hasta, ne de şüpheliyiz kime ne?

Hep dost tekmesi sonucu yaşadım sürgünü,
Dergah bildim dost meclisinde yedim vurgunu,
Dosttan yana fakir ben bir gönül yorgunu,
Güvenip de içimi dökecek bir dost bulamadım.

Vefa, deva umdum, hep bana dostuz diyenden,

Dustluklar mı, inan dostum;
Meydandadır benim postum...
Süründürür yakın dostum;
Göz önünde görmez misin
Heyyyyyy?

Niye ağlıyorum ki, ölüm mukadder,
Bu bir şans oyunu değil, yazılı kader…
Ölüm için herkes bir şeyler der,
Öyle ölmüş, böyle ölmüş ne fark eder.

Yaprak da dökülür çiğner geçeriz,

Dost sofrası ise, zaten kural tanımaz,
Varsın raydan çıksın, yaydan boşalsın,
Dost meclisini tatmayan zaten anlamaz,
Demezler ki, varsın içsinler-yesinler…

İki kadeh ötesi, kafalar olur bir hoş,

Dost acı söyler ama doğru der,
Aşksız hayat yavan olur,
Hayat aşksız da döner amma,
Aşksız hayat yalan olur

Kimi başımızda, kimi karşımızda
Diş bileyenler, haram yiyenlerdir
Bir eli cebimizde bir eli aşımızda
Seni ikaz edenler onları bilenlerdir

En etkili tekme, dostun tekmesi,
Ömrü mezara kadar, gitmez etkisi,
Diline kolaydır, dostunum demesi,
Acı çabuk geçmişse, düşman tekmesi.

Ha bugün, ha yarın derken bu dert beni
Öldürmedi de dost denen namert beni
Herkesi kendim gibi bilmiştim meğer;
Namertse şayet sert imiş dost tekmesi.

Belirsiz bir sızı var, etimle kemik arası,

Bir gün sarılınca kara toprağa,
Dostun kim olduğunu tanırsın…
Boşa tohum ekme kıraç toprağa,
Emeğin boşa gittiğinde anlarsın.

Hava-su, tohum-toprak cananın,