Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Ne dedin, sen beni mi sordun?
Damlalarla taşan bir göl oldum
İnsan oldum da saçımı yoldum
En iyisil, taş olmakmış meğer

Şüphesiz, domuz eti haram dersiniz;
Ama haramı domuzlar gibi yersiniz.
Öyle pişkin, öyle yaygaracısınız ki;
Suçunuzu baskasının üstene atar,
Kendi kusurunuzun üstünü örtersiniz.

Gözden ırak olsan da hep gönlümdesin...
Sence suçlu ben miyim sitem edersin?
Vedâ bile etmeden çeker gidersin..
Hicran acısını sen de duyarsın...
Tek umudum aşkıma geri dönersin.

Varlığınla her şey bil ki çok hoştu,
Yokluğunla dünyam sanki bomboştu,
Öyle hal ki görenler derler sarhoştu,
Hasretim sevgilim döngel yuvana.

Elinde değil elbet, dünyaya geldin.
Çocuktun, sevildin, seveni sevdin.
Zamanla, hayatın gereği evlendin.
Eğildin, yoğruldun, yaşamın gereği.

Dost acı söyler ama, doğru söyler,
Yüce Mevla ne eylerse doğru eyler,
Başımıza gelenlere bakacak olursak;
Hak ettiğimiz bir ceza var efendiler.

Hiç düşündünüz mü, bu ceza nedir?

Teselliye, zafere öyle açız ki!
Ufacık başarıdan zevk alır olduk
Öyle bir savrulup, saçıldık ki!
Almadık önlemi halka güvendik.

Tutunduğum dallar elime geldi,

Bilmezdim kim dostum, kimler düşmanım...aman, aman,
Soysuzlar türedi de baş kaldırdı düşmanım.
Kim imiş o düşmanım artık tanıdım...aman, aman.
Mazeret yok geldi artık, mücadelenin zamanı.

Hisler bunaldı, her buluttan bir nem aldı,
Düşmanlar bir oldu üstümüze çullandı
Niyetler belli, seli gitti kumu kaldı,
Bozuldu düzenimiz, gelin düzeltelim.

Gördük ki politikacı, siyaset namert,

Dost musun düşman mı onu bilemem...
Bana ettkleriyin anısını silemem.
Tekmen çok ağırdı, hiç unutamadım.,.
Acısı dinmedi ki, artık gülemem.