Mürver, gül karışımı, harmanlanan desteler
Beyaz ile pembeyi buluşturdu gün be gün
Apansız hüküm giydi, aşka dair besteler
Bir tükeniş hardalı, içimizdeki ölgün…
Birlikte ne şehirler kurduk aşk temelinde
Ne çok başaklar biçtik sevdanın emelinde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




içimizdeki yaşama sevincine inat, tükenişimizi seyretmek ve tükenmek? yüreğinize sağlık, tampuanla kutluyorum...
döngü ve yaşananlar...
kimi yenilgilerle kimi mutlulukla kimi acılarla veya ayrılıkla ama yaşandı...
süzgeçten geçer gibi arınarak duyumsanarak yaşandı...
tükeniş sadece zamana hislere ise katkı...
ne güzel yazmışsınız bir hayatı Gülşen hanım... kutlarım...selamlar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta