Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Sen sanıyormusun ki suret herşeydir.
Yeni gibi görünen çiçek dalı
o eski görünen kitaptanda eskidir.
Ancak en yeni zaman aynı anda bütünlenmektir.
İşte o zaman ne eski vardır nede yeni.
Senin bakışına dirilen en gerçek an vardır.

İnsanlığın başlangıcına dek, tek bir sözle '' OL '' emrine hitaben
kelimeyle oluştu alem.
Buyüzden duyuşun eseridir tutulan kalem.
Yüce ALLAH ' ol ' dedi ve oluştu içimizde derin mananın anlamı
Olmanın ve oluşmanın içinden doğdu ve kelimeyle okundu duyuldu her ses.
Sözcüklerimizdir bizi kalpten birleştiren.

Konuştuklarınla kendini oluşturuyorsan sen hiç oluşmamış sessizliksindir.
Çünkü insan konuştuklarını oluşturur ve oluşturduklarını yaşar.
Sen konuştuklarınla kendini oluşturuyorsan sen hiç oluşmamış sessizlikindir ki
Sessizliğini bir gün, konuştuklarını oluşturanlar bozar.

İlham, bulunduğu kalbi asla terketmez çünkü bazı düşünceler ilhamla büyür.
İlham, Allah'ın kalp için yaratmış olduğu sözsüz ve kelimesiz duyuş ilmidir.
İlham,ancak sessizlikten hissedilen,kalpten yansıyan bir ışıktır.
İlham, olmadan hiçbir sanat insana değer katamaz.
İlham, duyulan öz bir sanattır ki yine sanattan yansır.
Duyuş ilmi, bütünlenmeye aittir yaşama kalpten.

Ne güzel duymak, duyulmayanı.
Duyabilmek; bambaşka bir duyuşta.
Ve hissedebilmek sessizce bir ilham.
Duyumsadıkça şiir gibi bir sükut yaşam.

Hiç görülmeyen görmeyenin olmaz mı görüşü?
Bakış açısı?
Düşünceyi izlemek, en gerçek ve en güzel yoldur kalpten aynı duyuşta birleşmek için.
Düşünce, izlenmesi gereken en güzel yoldur.

Düşünmek; ruhun, kalp denizine daldığı derinliktir.
Ya kendi derinliğinde boğulur, yada kendi derinliğinde ki hazinelere kavuşursun..

Suskunluğun söylediği en güzel söz,
duyabilmenin derinliğini anlamaktır içinden anlam oluşturmak için.

İnsan ancak ruhunun aydınlığı kadar görebilir kendini.
Yaşamın içinde karanlık iç yüzlü insan olmaktansa,
düşüncenin aydınlığını ve aydınlık bakışımızı yaşama yansıyan en gerçekliğimiz sayarız.

Hiçte zor değil başka bir düşünceyi kabul etmemek.
Düşüncenin özünü kabul ettiysek eğer...
Düşüncenin özü insandır. Özden önce düşünce ise düşebilir her an...
Gerçek şu ki öz düşünce söze değil kalbine düşendir.