ŞEFKATLE BAKIYORUM
Adsız fırtınalardayım.
Bir yanım kıyıya vurmuş sandal,
Diğer yanım hâlâ açılıyor denize.
Kırıldığım yerden giriyor ruhuma rüzgâr.
Ellerimle örtüyorum
Üşüyen kalbimi.
Yabancılaştığım bir yüzleyim.
Uzun uzun baktım aynaya
Gözlerimde,
Susturulmuş bir çocuğun izi.
Ne kadar yürüdüysem
O kadar uzak düştüm kendime.
Şimdi yavaş dönüyorum içime
Gürültüden,
Kalabalıktan,
Beni benden eksilten herkesten.
Bir kuş gibi konuyorum kendi omzuma.
Yıllardır taşıdığım yükü
İlk kez yargılamadan bırakıyorum.
Ve ilk kez,
Kendime şefkatle bakıyorum.
05.08.2021
Ali Fırat DicleKayıt Tarihi : 2.06.2026 17:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!