Tezvirat Şiiri - Süleyman Akıllı

Bir yalan rüzgârıdır tezvirat, savrulur her yana, Bühtan ile bulanır billur gibi safiyane vicdan. Dilli düdük misali fitne taşır her bir divana, Zulmetle örter hakkı, ne ar kalır ne de iz'an. Müfteri lisanında zehir olur her bir kelam, Hakikat mülkünü yıkar bu sinsi ve kara nifak. Boş yere nefes tüketir, bulmaz kalplerde selam, Güneş doğunca erir tezvirat, kalır ak ile pak. Sinsi bir gölgedir tezvirat, sızar her bir hana, Fesat tohumu eker o riyakâr ve kirli nihan. Haram katar lokmaya, kıyar dostluktaki cana, İbret almaz gafletten, ne edep tanır ne de iman. Namert kılıcından keskindir attığı her bir gam, Gönül hanesin yakar bu melun ve hain ittifak. Rüzgâr eken fırtına biçer, kalmaz onda bir nam, Adalet mizanında ezilir tezvirat, olur helak.