Afrika Güneşi Şiiri - Süleyman Akıllı

İstanbul gecesinde dalgın bir çocuk,
Kalbini uzak kıtalara kaptırmıştı.
Bir gülüş gördü karanlık teninde,
Sanki bütün dünya bir anda ısınmıştı.

Saçları gece gibi omzuna düşer,
Gözlerinde başka denizler vardı.
Türkçe bilmezdi belki sevdiği kadın,
Ama bakışları her şeyi anlardı.

Çay kokan sokaklarla Afrika güneşi,
İki ayrı dünya olmuştu bir beden.
O tatlı tebessüm o neşesi,
Alıyordu adeta beni benden