Tevazuum bir erdemdi, ahmaklık zannedildi,
Şahsım belki de ahmak, seviyeyi bilmedi…
Derken kibir edindi, bu sefer de olmadı,
Rab’den uzaklaşıldı, halkla ara açıldı…
Tevazu yakınlıktır, Rab ile hakikate,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta