Tevazuum bir erdemdi, ahmaklık zannedildi,
Şahsım belki de ahmak, seviyeyi bilmedi…
Derken kibir edindi, bu sefer de olmadı,
Rab’den uzaklaşıldı, halkla ara açıldı…
Tevazu yakınlıktır, Rab ile hakikate,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta