Teslimiyet Şiiri - Yunus Said Destebaşı

Bir yaprak gibi düştüm rüzgârın önüne,
Ne yarını bildim ne de varacağım yeri.
Sonra anladım; yolu veren de O'ydu,
Yolcuyu koruyan da, çizilen kaderi.

Kimi zaman darlık geldi kapımı çaldı,
Kimi zaman umutlarım uzaklara daldı.
Tam "neden?" diye soracakken gönlüm,
Rahmetin sessiz sesi içimde yankılandı.

Dağlar kadar yük taşısa da omuzlarım,
Bilirim her gecenin bir sabahı vardır.
Çünkü kul plan yapar ince ince,
Son sözü söyleyen yalnız Yaradan'dır.

Teslimiyet vazgeçmek değildir aslında,
En güçlü duadır bazen sessiz kalmak.
Düşsen de kalksan da aynı inançla,
Her işte hikmet arayıp Rabbine dayanmak.

Bugün açmayan çiçek yarın açabilir,
Kuruyan dal yeniden yeşerebilir.
Yeter ki kalp umutla secdeye varsın,
Yaradan isterse taşlar bile filiz verebilir.

Öyleyse bırak kaygıyı, korkuyu, telaşı,
Her şey vakti gelince bulur kendi yolunu.
Kul elinden geleni yapıp emanet eder,
Ve huzurla teslim olur Yaradan'ın sonsuz nuruna.

Yunus Destebaşı