Karanlık gökyüzü,
nasıl yavaş yavaş esir alıyorsa gün batarken,
ormanın yeşilini ve denizin mavisini.
Ve ardından, nasıl yavaş yavaş kayboluyorsa,
kuş cıvıltıları ve çocuk sesleri, geceye doğru.
Öylece teslim oldum,
ve teslim ettim, kendimi ve hayallerimi.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta