Bir çocuk parkında atıyorum
sevdiğimden ayrılığın hüznünü.
Tesellimdir,
kumda oynayan çocukların coşkusu.
İçimde bir sarsıntı oluyor,
aşk şiddetinde.
Sersemim,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




selam ne haber...şiirlerine baktım biraz...galiba bu şiiri Atakentki evde yazmışsın ..sanki ortak bir şiir gibi geldi,yani içinde biraz bizim olduğu...sevgiler.....alçak okulda beni bugün neden beklemedin. ..eski ev arkadaşın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta