Koca bir kalabalığın içinde kaybolmuştu yolum,
Aynı gökyüzüne bakıp
Aynı yıldıza dilek tuttuğumuzu nereden bilebilirdim ki?
Sen farklı bir iklimin çiçeği,
Ben farklı bir mevsimin rüzgârı...
Kim bilebilirdi ki bir tesadüf kavuşturacak bizi?
Sen benim en güzel tesadüfümdün.
Hayatımda ilk defa mutlu olmuştu gözlerim,
Yanaklarımda açmıştı rengârenk güllerim.
Hasret kelimesini sende öğrenmiştim ben,
Gözlerimin güzelliğini bana ilk sen göstermiştin.
"Kalk aynaya bak" dediğin o gün,
Meğer ne güzel gözlerim varmış dedi dilim sessizce,
Sen benim en güzel aşkımdın.
Bir tesadüf bu kadar mı güzel olur?
Bir kalp bu kadar mı sevilir?
Bir yürek bu kadar heyecanla mı attırılır?
Söyle bu hayattaki tek mucizem,
Sen mutluluğun ete kemiğe bürünmüş hali
misin?
Sen benim en güzel tesadüfümmüsün?
Bütün yollarım bitti, bütün tesadüfler gitti;
Geriye bir tek sen ve ben kaldık,
Seninle yaşanacak koca bir ömür var,
Evet agladık,
Evet güldük,
Bazen yandık,
Bazende diri diri yakıldık,
Biz mutlu olmayı hakkettik.
Şimdi bu göğüs kafesinde,
Adına adanmış koca bir ömür var.
Çünkü sen tesadüfle başladın belki,
Ama bu hikâyenin en güzel sonusun.
Kalbime yazılmış ödülümsün.
Aynı gökyüzüne bakıp aynı duaya amin dediğim en guzel tesadüfümsün.
En güzel tesadüfümsün...
22.08.2026 21.36
Kayıt Tarihi : 22.08.2026 21:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!