KENDİMe TERTEMİz bir sayfa açtım SENİN ardından,
Bıktım artı aşktan yalanlardan
Ebediyen kapattım o defteri,
Ne olursa olsun açmayacağım geri
TERTEMİZ bir dünya İSTİYORUM!
Kirlenmemiş satırlaryla
Kara kalem bile deyip silinmıs olsa dahi istemem
Bana dokunulmamış bir sayfa gerek
Bana gerek TERTEMİZ içten bir yürek
Bana mazisi değil, HERŞEYİ ile harbi olan sevda gerek
HERŞEYİ İÇTEN İSTEYECEK
NOKTA OLMAYACAK BU TEMİZ SAYFAMDA
KOYACAKSAK DA O NOKTAYI BİRLİKTE KOYACAGZ..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta