Beynimden bedenime,
Yürüyen merdivensin artık.
Sadece kalpte duran,
Bir trensin artık.
Ne yolcun iner,
Ne ben binerim...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




O TREN GİTMEK İSTESE ÇOKTAN GİBERDİ...
GÖRÜYORUM Kİ SİZ ARTIK SON DURAK OLMAKTAN SIKILMIŞSINIZ...
DEĞİŞİK BİR TARZ OLMUŞ...
YÜREĞİNİZE SAĞLIK...
SAYGILARLA....
Yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta