Tenha Köşeye Kaç Şiiri - Kasım Kobakçı

Tenha köşeye kaç,
Gönlünü göğe aç,
Seyret dışarıdan,
Yollara ışık saç.
*
Oyuna katılma,
Ateşe atılma,
Bakıver kenardan,
Hayale satılma.
*
Uçsuz bucaksız çöl,
Kararan sinsi yol,
Üzüntüleri böl.
*
Kıyıda bekle hep,
Gerekmez hiç sebep,
Uzağa yelken aç,
Sükunettir talep.
*
Akıntıdan sakın,
Seller gelir akın,
Gözlemci ol hemen,
Tehlikeler yakın.
*
Dalgalar aşılmaz,
Sessizlik pek derin,
Karara şaşılmaz.
*
Mesafeni koru,
Çözülür her soru,
Yabancı kullara,
Üfleme hiç boru.
*
Bağları koparıp,
Gülleri sararıp,
Serin gölgelerde,
Gideni arayıp.
*
Rüzgar esse bile,
Dağlar devrilirse,
Düşme sakın dile.
*
Limandan çıkmadan,
Engeli yıkmadan,
İzlersin dünyayı,
Canları sıkmadan.
*
Dışta hayat akar,
Şimşek gökte çakar,
Yalnızlık içinden,
Gözler boşa bakar.
*
Ufukta renk solar,
Süzülür gemiler,
Yaşlar göze dolar.
*
Kalkanlar arkası,
Güvende hırkası,
Boğuk gelir sesler,
Cesaret fırkası.
*
Çizgiyi aşmayan,
Sınırdan taşmayan,
Gölgede kalarak,
Derde bulaşmayan.
*
Tüyler hiç yolunmaz,
Aşılır zirveler,
Gidenler bulunmaz.
*
Duvarın üstünden,
Gecenin süsünden,
Biter gider korku,
Rüzgarın sesinden.
*
İçeri sızmadan,
Boşluğa kızmadan,
Sakince oturup,
Kuralı bozmadan.
*
Zihinler dinlenir,
Topraklar yeşerir,
Kalpler hep şenlenir.
*
Karışma kavgaya,
Kızma hiç dalgaya,
Kıyıdan bakarak,
Gülümse sevdaya.
*
Çemberin dışında,
Zemheri kışında,
Güvenli sularda,
Gençliğin başında.
*
Rota çizilmiyor,
uyumuş kaptanlar,
Gemi çekilmiyor.
*
Özgürlük uzakta,
Kuşlar var tuzakta,
İnişli yollarda,
O karlı kızakta.
*
Koparıp bağları,
Aşarak dağları,
Uzağa giderek,
Yaşa o çağları.
*
Işıklar yanıyor,
Yürekler sızlıyor,
Sular bulanıyor.
*
Soğukkanlı tavır,
Ateşleri savur,
İnsandan kaçarak,
Demirleri kavur.
*
Yüklerden arınıp,
Sırrına sarınıp,
Köşeye saklanıp,
Gölgende barınıp.
*
Huzura varılır,
Kapılar kapanır,
Şarkılar sevilir.