Hayatın hangi tuşuna bassak,
Hangi pencereyi açsak dünyaya,
Ekran kararmış;
Nasıl aydınlatsak?
Bir dokunuşla uzaklara giderken,
Yakınlarımızdan uzaklaşır olduk.
Sıcak bir sohbet yerine,
Soğuk ekranlara alıştık.
Hazır yemekler gibi,
Hazır düşünceler, hazır hayatlar
Sunan ekranlara aldandık.
Adına teknoloji dedik.
Oysa bazen biz teknolojinin,
Bazen de teknoloji bizim esirimiz oldu.
Teklemeden teknoloji bizi,
Hızına yetişemedik çoğu zaman.
Koştuk durduk peşinden,
Nereye vardığımızı anlamadan.
Bahtiyar olup balık avlasak,
Bir göl kenarında sessizliği dinlesek,
Bir kuş sesine, bir rüzgâr kokusuna
Yeniden alışsak.
Çünkü hayat sadece tuşlarda değil,
Bir çocuğun gülüşünde,
Bir dostun selamında,
Bir annenin duasında saklıdır.
Teknoloji kolaylaştırır hayatı,
Ama yaşatamaz insanın yerine.
Bir ekran gösterir dünyayı,
Fakat gönlün gördüğünü gösteremez.
Teknoloji hayata;
Hayat teknolojiye yön vermiş.
Yön verelim tuşlara.
Yön verelim aklımıza,
Yön verelim kalbimize,
Yön verelim güzelliklere.
Emin KEVEN
2012
Kayıt Tarihi : 13.04.2011 17:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!