Darboğaz bir çılgınlığın sığıntısından
Ruhum sanki kopup uçtu avuçlarımdan
İçerisi hoyratça boşaltılmış bir ceviz misali
Her köşe bucağa dağıtılmış hayat kırıklarım
Gözlerimin boşlukta öle yazan birbaşınalığında
Ben dimağımın ahlı anılarında düşüp boğulmuşum
Öylesi bir yalnızlığın ağacına fide olmuş ki bedenim
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta