Tekin Çakır Şiirleri - Şair Tekin Çakır

kırmızıydı
alaca karanlığıma düşen
kırmızıydı İçimde nar nar ezilen
ve dönülmez akşamlarda dem dem
içilen kırmızıydı

Koşuyordum
Gücüm yettiğince
Koşuyordum tüm gücümle
Kesiliyordu nefesim

Bağırıyordum lakin çıkmıyordu

Gölgenin de gölgesi
Olur mu demeyin
Var

Ve dahası da
Kuklayı da oynatanlar

Bir saf çocuktum
Anadolu’da...
Ücra bir köyde yaşıyordum
Hem çekinir hem ürkerdim
Kurbağalardı en büyük korkum
Ve dahi en büyük derdim

Dedim ki; ey deli
Bırak söylenmeyi
Kaldır kafanı bir bak
Nasıl da uçuyor kuşlar

Ve deli dedi ki;

Soluyordu renkleri
Batıyordu güneşleri
Laldi dilleri
Susuyordu türküleri
Ve günden güne…
Düşüyordu yüreğimden

Usul usul
Bir fısıltı derinden
Dinledim..
Esen rüzgardı serinden
Neden acaba
Böyle neden ürkek ve yılgın eser

Nefesin...
Ensemde her dem
Ellerin de nefesimdeyken
Her saniye benimle
Ve bana bu kadar yakınken
Neden korkayım ki

Bir çığ gibi
Yığın yığın içime düşen neydi
Neydi içimi üşüten
Nefesimi kesen
Neydi

Yaredir
Ah yaredir
Yaredir öfkem
Yare değil…
Yarin omuzlarına dökülen
Zülfüyaredir öfkem