Kırıyordu
Kapıları pencereleri
Ve nihayetinde evleri
Bir bir yıkıyordu
Oysaki bilmiyordu
Kucak açtım
Tüm denizlere
Ummanlara kucak açtım
Oysaki
Kıyılarımı döven
Bir ihtimal ki !
Tahta geçersen
Tüm cihana hükmedeceksin
Kılıç gibi keskin...
Bir ihtimal ki !
Yalandı dünya
Yaşananlar yalan
Yalandı geçen günler aylar
Mevsimler yıllar yalan
Rüzgarlar
Yalandı yağan kar
Koşuyordum
Gücüm yettiğince
Koşuyordum bütün gayretimle
Kesiliyordu nefesim
Bağırıyordum lakin çıkmıyordu
Duran kalp
Atmayan bir nabız...
Sahi bu muydu ölüm
Öyle mi sandınız?
Yanıldınız...
Ve ben
Düzeltiyorum yeniden
Tüm her şeyi
Devrilen dağları tepeleri
Öteleri berileri
Yeşildi gözleri
Cemreydi düşüverdi
Ve ben o gözlerdeki
Baharı sevdim
Sarıydı saçları
Turuncu
Kırmızı sarı…
Tüm renkleri harikaydı
Bir de içinde saklı
Ayrı bir huzur vardı
En muhteşem mevsimdi madem
Ne kadar yabancısın
Ne kadar uzak
Yakışmıyorsun hiçbir yere
Yakıştıramam ben de
Asla kendime




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!