Ve birden
Yıkılıyor dağlar
Peş peşe yıkılıyor sağlar sollar
Yıkılıyor dünyalar…
Ve ben
Yeniden diyordu
Şimdi hayatı
Yeniden anlıyordu
Yeniden soruyordu kendine
Yeniden cevaplıyordu
Şimdi kitabı
Yeşildi gözleri
Cemreydi düşüverdi
Ve ben o gözlerdeki
Baharı sevdim
Sarıydı saçları
Yok bu akşam
Yok çekirge sesleri
Yok gecenin solistleri
Bu akşam kendi sesimden
Bu akşam ince telden
Islık benim ıslığım
Turuncu
Kırmızı sarı…
Tüm renkleri harikaydı
Bir de içinde saklı
Ayrı bir huzur vardı
En muhteşem mevsimdi madem
Hayat her dem dolu İbret
Bazen yüktür gam kasavet
Bazen elde poşet poşet
Bazen sırtta taşıyoruz
Bazen küçük bazen büyük
Ne kadar yabancısın
Ne kadar uzak
Yakışmıyorsun hiçbir yere
Yakıştıramam ben de
Asla kendime
Geçmiş gibi
Sanki binlerce yıl
Beklerim çok uzun zamandır
Başım pervazda
Gözüm yoldadır
Zerreydi…
Evrende bir zerreydi dünya
Zerreydi İNSAN
Yaşanan zaman ise
Sadece bir an...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!