Gün gelir geçer arkada takvim kalır
İnsanlar gelir ve gider sonrasında çok konuşulacaklar vardır
Ama herkes bir gün muhakkak gider, ortada kalan sadece tekdir-i mekândır
Bazen insanlar onurları ile yaşar, bazıları ise engelleri onursuzluklarıyla aşar
Değişmeyecek bütün bu gerçekler, dünyada böyle çok insanlar var
Havalar nereden eserse essin, bu insanlar hep aynı telden çalar
Görünende çok şey yaparken, aslında yapılacaklara mani olurlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta