Barbi çocukları hep aynı kambur çıkıntılarında gedikli
Ele almadıkca terkedildiği sandıklarda susuveren sakin
Oynatmadıkca sopsoğuk morartıların siyah kaybı
Tramvaya almadıkca şehrin hiçbir semtine ayakları gitmeyen
Sallandığı balkon bakışlarında kimseye umursuz
Tutuklu zamir kimse ona iniş kalkışsız uzaklardan uçan Tayyare
Barbi çocukları ne açlığını diyebilen
Meydan mI verirdim bu ayrılığa?
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın
Devamını Oku
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta