Bu duyduğum…
Zembereği boşalmış bi saatin sesi mi?
Yoksa, ayak seslerim mi yaşamın içinde koşuşturan,
Tüm farkındalıklardan uzak?
Bir tren olmuş yaşam…
Bakıyorum…
Neden sonra fark ediyorum…
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta