Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
evet ! düsündürücü anlatimlar bu siir...sevgilerimle güzellikler dilerim Ademcigim....
evet Adem, anlayana... çok bile. başarı dileklerimle..
Düşündürücü... Çok ince bir hiciv... Anlayanlara... Tebrik ederim Sayın Tok bu güzel şiiriniz için... Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta