Bir çift ben eylesin seni Yaradan,
Ak gerdanda, al yanakta yüzde gel.
Ya sev, kurtar beni sen bu yaradan,
Ya da kurban et, derimi yüz de gel.
Gözlerimden döke döke yaşımı,
Fidan iken kuru ettin yaşımı,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Güzel bir düz tecnis.
Hele son dörtlük; şairin ismi ile birlikte anılacak, sahibini (ustasını) hatırlatacak özel bir dörtlük.
Yüz, yaş, yaradan cinaslı kelimeleri belki başka âşıklar tarafından da kullanılmıştır. Ancak son dörtlükteki 'kan/adın' cinaslı sözünü ilk defa bir tecnis içinde okuyorum.
Takdirler ve tebrikler Sayın Köroğlu'na.
cok guzel ve ictenlikle yazilmis bir siir, tebrikler..
Basarilarinizin devamini dilerim...
Saygilar...
Edebiyat bölümlerinde örnek olarak okutulması gerekir bu şiiri.. bizlerle paylaştığınız için teşekkürler Rasim bey
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta