30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Döndü mahremin aynaları
Dikkat et sönmesin içindeki kıvılcım
Ne kadar zorlarsa hayat
Siniyor aynalara sevincim
Atam İbrahim’in mirası
Baltam köreldi putlara yetmiyor
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Kusura kalmayın da Bilal bey kardeşim, Şiiriniz anlaşılamayacak kadar muğlak ve müphem olmuş. Keşke onu biraz daha avami bir üslupla yazsaydınız da bizim gibi avamlar da anlasaydı.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta