Ben en çok gözlerinin sonsuz derinliğini sevdim
Uçsuz bucaksız dünyalar sığmış gözlerini
Denizler, ormanlar, sonsuz yıldızlı gökyüzü
Hiçbiri gözlerin kadar güzel değildi
Ben en çok güldüğünde açan çiçekleri sevdim
Açtıkça solmayan taze gülleri
Sen güldükçe batmayan güneşi
Hiçbiri gülüşün kadar güzel değildi
Ben en çok saçlarında saklanan dünyaları sevdim
İçinde akan nehirleri, yeşeren ormanları
Dalgalandıkça savrulan hayatımı
Hiçbiri saçların kadar güzel değildi
Ben en çok seni sevdim
İçi gülen gözlerinin muhteşemliğini
Güldüğünde açan son çiçeği
Hayat bulduğum saçlarını
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde
Hiçbiri senin kadar güzel değildi…
Kayıt Tarihi : 11.09.2026 01:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!