Nakkaş,nakş et tuvale yeşile çalan ela gözlerini.
Sık iğneyle yaptım etamine,kaneviçeye resmini.
Kaligrafiyle çizdim gönlümün derinlerine adını ve sanını.
İpek böceği kozası sarmaladı ruhunun endamını.
Meltem esintisiyle savruluyordu ipekten saçları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta