Yüreğim pır pır atar bekler beyaz gemiler
Yakına gel yakına derken içindekiler
Bende şöyle açılsam derya ve denizlere
Dalgayla selam dursam uzaktan hepinize
Zamanın sarkacında bekleyen beklenenler
Mor bir özlem inerken gönülden elenenler
Ey vefa denen hicran nasıl yansın bekleyen?
Sen sabır ver Yarabbi! Dayansın dert ekleyen
Bekleyin ey çocuklar! Baharı bekler gibi
Her kışın sonu bahar elbet geçer bu tipi
Kavuşmaksa sonunda çekmeye değer hasret
Umudunuz güneşle her sabah doğar elbet
Her gün gelir gider kalır adımız
Beni ara ara belki bulursun
Arşa yükselince son feryadımız
Beni sora sora belki bulursun
Bir hükmü ilahi gelenler kalmaz
Her asi gülüşlerin altında yatan gerçek
Aynalar seni anar ardındaki o mercek
Al gözlerinde uyut o sonsuz bakışları
Yıldız motifi işler göklere nakışları
Ey elinde hakikat gizleyen deli gönül
Sonsuzluk harmanında gelde kibirden dökül
BELKİ DE
Oturup düşündüm geceye karşı
Belki de efkardan ey gül-i rana!
İçimi kaplayan arz ile arşı
Belki de rüzgardan selam vatana
İster sev ister yer şunu iyi bil
Herkesin gönlünde ben öğretmenim
Hakkı anlatırız hakikate gel
Dirinde ölünde ben öğretmenim
Beşikten mezara amaç eğitim
Bir şair edasıyla mısralarım dizilir
Anadolu evladı tarih tarih gezilir
Geceler gündüz olur sınıflar çiçek açar
Harika coğrafyanın üstünde kuşlar uçar
Ben öğretmen olsaydım gönüle dokunarak
Milletin değeriyle sevgiyle okunarak
Öfkem sevgiye açar herkese benden böyle
Beyaz savunma yazar hasret içinde öyle
Belki yakışmaz kötü habersiz bir yemine
İnsan ilkeyle yaşar bunu söyle demine
1
Bin gemi yelken açtı ufuklar ötesine
Barbaros’un torunu hele bakın sesine
Eski gölümüz olan Akdeniz ülkesine
Öyle hasret kaldık ki suyun gürlemesine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!