Kuşkulu indi gece, sırtıma
İlk, Soru işaretiyle tanıdım cümlemi!.
Kimdi gölgeme, ayaklarını silkeleyen?
Neresiydi, o eskitilmiş yanağının sürgün memleketi?
Ücra sırıtmaların...
Kalabalıksız yankıların, acemi ustası nerede?
Yasal olmayan acıya bulaştın bir kere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiiri seslendirmenizi çok isterdim, sizin içten okuyuşlarınızla duymayı çok isterdim...
Bu sefer dize seçemedim, hepsi ayrı güzel, herkes okumalı şiiri...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta