Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

öfkem hala içimde
esiyor sabahı kaşılarkende
dinmeye de niyeti yok gibi
sorma sorma nedindir diye...

senelere fırça atsam

Eh yürek yüreğim
Bırak yansın yanayım
Hayatsız bir ömrü ben
Ne edip yapayım?

Ah ah ah...

Gecenin karanligi
Icimde bir sikinti
Bitmiyor,gitmiyor
Desiyor yarami

Ellerim direksiyonda

Bu dünya bizim
Memleket bizim
Insanlar kardes
Ah bir olmassa su egoism

Yasiyoruz bir kere

Bende biliyorum o imtahani
Benim bilmek istedigimse onun manasi
Neden,ne icin ne luzumu vardi?
Madem o herseyin hükümdari?

Senin aklin ermez diyebilirsin

Al başına çarp
Senin olsun
Vaad edilipte
Sahip olamadıklarımız

Nankörlük değil bu

Bir yagmur bir rüzgar
Biri yagar biri eser
Bir gönül bir kalp ise
Hem yanar hem sever

Bir neden bir mana

Ömre sıkıştırılan hayat
Hapis edilmiş dört duvara
Zincirleri de cabasi....
Birde buna yaşam diyorlar...

Bu yüzdendir ki

Neden doğduk acab? ...

hayat değil ki bu yaşadığımİz
şu üç günlük ömür zaman kaybımız
gidenler gelmiyor buda şansımız
söylermisin bana nerde hatamız? ...

ne benim kisi dert
ne senin kisi
ne de onun kisi
asıl derdimiz
nef(e) simizin adaletsizliği...