Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Anlamiyorum insanlar ne isterler
Cogu birbirlerini cekemezler
Bir kiskanclik sürüp gider,
Dedikoduyu agzindan düsürmezler

Yüzüne gülüp arkadan söverler

Nedense hayatimiz olmuyor bir türlü 4 köse
Anlamak,anlasilmakta basli basina muammaya bir mucize
Neyi paylasamadigimiz ise oda evlere senlik
Insan olmak ne zormus be,bulunmaz hint kumasi herkes ne hikmetse

A dersin anlamazsin nasil,ne zaman Z olmus

Askin caresi sevda
Gönül yarali olunca
Hic bir günüm gecmiyor
Düsmesin aklima

Bunun adi kara sevda

Yana dönüp bakma bana
Gülümsemendende yok bir fayda
Gönlüm sahibini bulmus coktan
Otursamda bir kösede yanliz basima

Aldatamassin gözlerinle gözlerimi

Sabahin erken saati
Günes aydinlatiyor etrafi
Civil civil öten kuslarla
Paylasiyorum bu güzel ortami

Alisa gelmis bir sokakta

hey hayat hey
geç gırgırını geç
istediğin zaman öldür
istediğin zaman sakat bırak
istediğim zaman ağlat
istediğin zaman kaşlarını çat

Gözlerim yorgun dalmis uykuya
Ariyorum seni rüyalarimda
Ne gündüzü belli nede gecesi
Yoktur hasretligin bir mevsimi

Bugün hüzünlü bir günüm
Sancili bir gecenin ertesi
Tesellim sarkilardaki sen ve ben
Sensizlige sürünür iken

Icimde bir ates yumagi

itiraf ediyorum sana
Seni cok seviyorum Hülya
Kalbimde actin büyük yara
Canimsa olsun sana feda

Yüregim sizlar,sizlar yanar

Icimdeki su atesi
Söndürebilecekmisin?
Bunca hasretlikten sonra
Hicte zannetmiyorum ben

Belki bir teselli olur