Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Insan akillanmaz
Akillanmaya niyeti yoksa
Eski hamam eski tas
Hangi yüzyilda yasasada

Kafa degismedikten sonra

Zaman gecerken üzerimden
Arkasina bakmadan gidiyor
Acab ne birakiyor geriye?
Sanki hic umrunda degil

Disina cikamam

Aglama bebegim aglama
Nasil dayansin yürek buna
Nerden bileceksin icimi
Kiyamam hic göz yaslarina

Korku sardi düsünceleri

Su yalan dünyanin gercegine
Sanma ki olacak bir merhem
Acilan yaralar desilecek
Ah seni bir görebilsem

Megerse ki yanilmisim

Artik hayatta bir tat bulamuyorum
Ben neden yasiyorum diye soruyorum
Bos seylerde teselli ariyorum
Bununda bir sonu yok,biliyorum

Ömür boyu calistim,cabaladim

Acilin,sacilin
Her sey memleket icin
Demokrasi adina
Kargalar bile güler buna

Gözü Avrupada

Bir yar sevdim kalbi bende
Sakliyorum yüregimde
Ondan baskasi giremez
Cikmakta degil elinde

Bir yar sevdim ruhu bende

Karsi gelme düzene
Koyarlar seni kafese
Bülbül olsanda,olmasanda
Bilirler öttürmesini yine

Bunun adi demokrasi

Tek güzellik vardir
Görebiliyorsan eger
Bakmakta yetmez
Kör ise gözler

Kararmis gönüller

Gercekci olmak ilazim
Kefeninden baska ne karin var?
Dünyanin mali dünyada kalir
Ebedi mekanin olunca mezar

Kandirirsin hep kendini