Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Güneş
Ne kadar ışıldasa da ışıldasın
Zih/inler karanlık ise
Vay
Halimize,

hayat değil ki çerçeve
isteneni içine çiz
kader diye bir şey varmış
sanki bize fırsat vermiş...

işte geldik gidiyoruz

sayma beni nimetten
varlığım et,kemikten
zamanı geldiğinde
farkım yoktur bir yelden,

sayma beni nimetten

öyle sevmişim ki umuttan öte
dünyayı verseler vazgeçmem yine
sen kalp de ben yürek farkı yok bende
ikisi de mahkum gönülden yare...

sanki hapis olmuş bitmiyen çile

hangi şekilde sevsem gülemem
o kadar acı yalan diyemem
gerçek hakikat nasıl bilemem
sanki der gibi artık gelemem,

yaşamak güzel varlığı kadar

Yine
Bir günün ortası
Kenarının kaçırılmasının bir tafrası
Normal oldu artık normal,
Gecelerin bir kabus

hayat bu
sevmek yakışır
hele sensen
o
sevilen
yoktur emsali

sevmenin aklı yok fikri de firar
arama boşuna zamana zarar
neylerim gönül bu hayaller kurar
sen sevmesen sevme daha ne kadar...

gerçek yürek bilmez vazgeçmek nedir

yaşam
bir lokma ekmek
bir tutam umut
sevgiye dair ne varsa,
gerisi yalan dolan karşımıza çıkan
söyler misin

beni benden istemesinler
benim verilecek hiç bir şeyim yok kadar
hayatımın ömrü de kısa mı kısa
ister tartıya koysunlar isterse koymasınlar,

ruhumu canımda sanmasınlar