Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Şu dünyadan geçer gider iken ben
Hep
Kendim
Kalmayı gayret ettim,
Umut ederim
Ki

Anlaşılmadan göçüp gitmek şu dünyadan
Neyin nesi ki,
Bilemem
Hangi kabahatin bir özürü acaba
Beni gerçeklerde sınayan

Sorgula
Sorgula
Sorgula her şeyi
Aklının yettiğince
Beyninde zincirleri kırarak
Tabuların köküne kibrit suyu dökerek

şu an ki an
yaşanan
resimlere çakılan
ebediyete yas
gözler de süzgeç
hatıralar da kaykılan

Sorma
Neden geldim neden gidiyorum
Dünyaya kazık dikecek
Halim de yok
Ya,
Gördün mü ki sen hiç

kimse tanımaz beni
benden başka emin ol
zaman geçip gidiyor
gidilen değil ki yol...

ne umut ne mutluluk

Her an
O
Andan itibaren
Hatıra değil midir ki
Bir kere yaşanmışlığa icab,

hayat mı bu
değil
ki
yokken
yokluğun diken
her şeye rağmen

gelmişiz bir kere
sorma neden
sorma
sev
sevebildiğince
tekrar tekrar yeniden

dert hanemde bir tek sen varsın
umutlar da kuş gibi uçup gitmiş
yalnızlığıma çöreklenmiş sensizlik
sorma var mıyım yok muyum artık,

kahırlar hop oturup hop kalkıyorlar